Ανθρωπιστικές δράσεις στην περιοχή του Παγγαίου την
επαύριον της Βουλγαρικής Κατοχής (1916-1918).
Το έργο του Αμερικανικού Ερυθρού Σταυρού
(ανάρτηση στο FB, 28-2-2026)
Το τέλος της βουλγαρικής κατοχής (Αύγ. 1916
– Σεπτ. 1918) βρήκε την Ανατολική Μακεδονία σε κατάσταση καταστροφής και
εξαθλίωσης. Ο αποδεκατισμένος πληθυσμός στις πόλεις και τα χωριά αντιμετώπιζε
το φάσμα της πείνας και της αρρώστιας και από παντού ακούγονταν επείγουσες
εκκλήσεις για βοήθεια και συμπαράσταση. Χαρακτηριστική είναι η δραματική
έκκληση της Επιτροπής Κυριών Καβάλας στις 8 Οκτωβρίου 1918: «Η Ανατολική
Μακεδονία δεν περιλαμβάνει παρά λείψανα εκπνέοντα.[...] Σας ικετεύομεν να
σπεύσετε εις ενίσχυσίν μας εν ονόματι του Χριστού προς διάσωσιν των τελευταίων
λειψάνων, και ικετεύομεν συνάμα τους πρεσβευτάς της Γαλλίας, της Αγγλίας και
της Αμερικής εν ονόματι της παγκοσμίου ανθρωπίνης αλληλεγγύης να ειδοποιήσουν
τας Φιλανθρωπικάς εταιρείας εις τας πατρίδας των. Ζητούμεν πρωτίστως τροφάς,
φορέματα και φάρμακα».[...]
Μετά τις πρώτες αυτοψίες των μελών του ΑΕΣ
έχει διαμορφωθεί σαφής εικόνα για το πεδίο της δράσης τους. Μεγαλύτερες ανάγκες
έχουν οι δύο μεγάλες πόλεις της Καβάλας και των Σερρών και η περιοχή του
Παγγαίου, που είχε υποστεί τρομερή αποψίλωση στο ανθρώπινο δυναμικό της, ολική
σχεδόν λεηλασία στα μέσα της παραγωγής και τεράστιας έκτασης υλικές
καταστροφές. Για την περιοχή της αναφοράς μας αναφέρει σε τηλεγράφημά του ο
διοικητής Καππς στις 12-12-1918: «Ολόκληρη η περιοχή του Παγγαίου είναι τελείως
κατεστραμμένη. Πέντε χιλιάδες άνθρωποι σε τριανταπέντε χωριά είναι πλήρως
εξαρτημένοι από την αμερικανική βοήθεια έως την επόμενη συγκομιδή, αλλά δεν
υπάρχουν ζώα εργασίας, εργαλεία ή σπόροι για να προετοιμαστεί η επόμενη
σοδειά».
Όλο το άρθρο στο Επιμύθιον (28 Φεβρουαρίου 2026)...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου