Από τα χωριά του Σεμπίν Καραχισάρ στην Καβάλα και στον Αμυγδαλεώνα*
Φθάσαντες εις Κωνσταντινούπολιν επίστευαν ότι ετελείωσαν τα βάσανα και οι περιπέτειαί των και εδόξαζον τον Θεόν. Όμως άμα τη αφίξει των ενεκλείσθησαν εις τα στρατόπεδα του Σελιμιέ (την οποίαν δικαίως επωνόμασαν ελιουμιγιέ κισλασί, δηλ. τόπον θανάτου) λόγω του ότι καθ’ εκάστην εκ των εις αυτό συγκεντρωθέντων 13.500 προσφύγων εύρισκον τον θάνατον 70-80 άτομα ημερησίως.
