Για την Ελένη και
την Κυριάκα (25 Νοεμβρίου, “Διεθνής Ημέρα για την Εξάλειψη της Βίας κατά των
Γυναικών”)
(σημείωμα στο FB, 22 Νοεμβρίου 2016)
Η Ελένη είχε άτυχο γάμο. Στα 1859 την πάντρεψαν μικρή με το Σωτήρη Καγιαποναρλή*,
κι από την πρώτη μέρα υπέμενε καρτερικά τις “αταξίες”, τις ταπεινώσεις και τη
βία του άξεστου συζύγου της. Όταν αυτός άρχισε να την εκδίδει επί χρήμασι
(“προσφέρων αυτήν εις ατιμίαν μετά αλλοθρήσκων προς το δράξαι χρήματα”), μάζεψε
όλο της το θάρρος, πήρε για στήριγμα τη μητέρα της και παρουσιάστηκε στο μικτό
εκκλησιαστικό δικαστήριο της Καβάλας.
Εκεί, ενώπιον του αρχιερέως και των τζορμπατζήδων, των προκρίτων της Κοινότητας, αφηγήθηκε τα βάσανά της και ζήτησε διαζύγιο. Ερωτηθείς ο Σωτήρης “διατί δέρρει την γυναίκα του και διατί ούτω φέρεται, απεκρίθη ότι είναι γυνή του, αλλά δεν την θέλει τώρα…”.
