Οι παράγκες του Βύρωνα (1923 – μέσα δεκ. 1950)

 

Οι παράγκες του Βύρωνα (1923 – μέσα δεκ. 1950)

                  (ανάρτηση της 18^ης Ιανουαρίου 2014)

Φωτογραφία του Κιουτσούκ Ορμάν (έτσι ονομαζόταν όλη η περιοχή από το Φάληρο μέχρι τα βράχια της Αγίας Παρασκευής) στα 1924-25. Διακρίνονται τα πρώτα ξύλινα προσφυγικά σπιτάκια και διάσπαρτες σκηνές. Δυο λόγια για τα σπιτάκια (παράγκες): Πριν ανεγερθούν οι γνωστοί προσφυγικοί συνοικισμοί από το Υπουργείο Πρόνοιας (Χίλια, Δεκαοκτώ, Βύρωνος, Γκιρτζή, Πεντακόσια και προσφυγικά Αγίας Βαρβάρας) και από την ΕΑΠ (50 διπλοκατοικίες στη Δεξαμενή), στην Καβάλα είχαν κατασκευαστεί κρατικά παραπήγματα για τη στέγαση των προσφύγων. Το 1923 το νεοσύστατο Ταμείο Περιθάλψεως Προσφύγων έφτιαξε στην περιοχή Κιουτσούκ Ορμάν, λίγο ανατολικότερα από την κατοπινή συνοικία του Βύρωνα, κατά μήκος της σημερινής οδού Αρκαδίου, 23 μονώροφες ξύλινες οικοδομές. Ήταν ενωμένες μεταξύ τους σε σειρές, είχαν λίθινα θεμέλια, ξύλινη ανωδομή και στέγη μάλλον από πισσόχαρτο. Κάθε οικοδομή έφερε 4 κατοικίες, αποτελούμενες από ένα δωμάτιο, κουζίνα και αποχωρητήριο. Οι «παράγκες» κατοικήθηκαν από 92 οικογένειες μέχρι τη δεκαετία του 1950 που άρχισε η κατεδάφισή τους. Την ίδια εποχή στην Αγία Βαρβάρα και στον Άγιο Αθανάσιο κτίστηκαν 253 μονώροφα παραπήγματα του ενός δωματίου. Τα μικρά σπιτάκια, ανόμοια μεταξύ τους, είχαν λίθινη θεμελίωση και ανωδομή από τσατμά, ήταν χωρισμένα σε ομάδες και είχαν κοινά μαγειρεία και αποχωρητήρια. Κατοικήθηκαν από 253 οικογένειες. Αρκετά παραπήγματα κατεδαφίστηκαν κατά τη διάρκεια της Κατοχής και πολύ περισσότερα στη δεκαετία του 1950. Μερικά ακόμη υφίστανται, στην Αγία Βαρβάρα, ακατοίκητα και μισοερειπωμένα.