Μια προσφυγική κοινότητα θαλασσινών στην Καβάλα: Οι ψαράδες από την Αγία Παρασκευή του Τσεσμέ
Από τους περίπου τριάντα χιλιάδες (30.000) πρόσφυγες
που εγκαταστάθηκαν στην πόλη της Καβάλας μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή και
την Ανταλλαγή των Πληθυσμών[1], ένα σημαντικό ποσοστό
προέρχονταν από παραθαλάσσιες περιοχές της δυτικής Μικράς Ασίας και της Προποντίδας
και είχαν ως κύρια επαγγελματική δραστηριότητά τους την αλιεία.
Από τα Βιβλία Νηολογίου του Κεντρικού Λιμεναρχείου
Καβάλας της περιόδου 1920-1940 μπορεί κανείς να διαπιστώσει ότι τα κάθε είδους
αλιευτικά της Καβάλας ανήκαν κυρίως στο προσφυγικό στοιχείο. Ως “πατρίς” των
ιδιοκτητών, δηλ. τόπος προέλευσης, αναφέρονται τα εξής μέρη: Σηλυβρία, Νέοι
Επιβάτες, Καλλίπολη, Ηρακλείτσα, Μήδεια, Μυριόφυτο (της Αν. Θράκης), Αγία
Παρασκευή, Αρετσού, Καστέλι, Πάνορμος, Απολλωνιάδα, Μουδανιά, Νικομήδεια, Πέραμος, Τρίγλια,
Κατιρλή, Μοσχονήσια, Αρβανιτοχώρι κ.ά. (της Μ. Ασίας).[2]
