Η εκτόπιση των Αρμενίων από την Ανατολική Μακεδονία και Θράκη (1924-1927)

 

Η εκτόπιση των Αρμενίων από την Ανατολική Μακεδονία - Θράκη (1924-1927)

(ανάρτηση στο FB, 28 Mαΐου 2026)

Στις 27 Μαΐου 1924 τετρακόσιοι πενήντα (450) Αρμένιοι πρόσφυγες της Καβάλας οδηγήθηκαν αναγκαστικά στο λιμάνι της πόλης για να επιβιβαστούν στο ατμόπλοιο “Έρση”, με προορισμό τον Πειραιά και από εκεί τον Πύργο της Ηλείας. Σε άλλους 550 δόθηκε προθεσμία τεσσάρων ημερών για να διευθετήσουν τις υποθέσεις τους με το δημόσιο και να κλείσουν τους λογαριασμούς τους με την αγορά της Καβάλας.

Έτσι τέθηκε σε εφαρμογή το πρόγραμμα εκτόπισης των Αρμενίων προσφύγων από την Ανατ. Μακεδονία και τη Δυτ. Θράκη, το οποίο αποφασίστηκε από την ελληνική κυβέρνηση την άνοιξη του 1924 και μέχρι το 1926-1927 πέρασε διάφορα στάδια: εκτέλεσης, αναστολής, ακύρωσης και εγκατάλειψης.

Η American Near East Relief (Αμερικανική Περίθαλψη Εγγύς Ανατολής) στην Καβάλα, τη Δράμα, το Πράβι και στα χωριά της Ανατολικής Μακεδονίας

Η American Near East Relief (Αμερικανική Περίθαλψη Εγγύς Ανατολής) στην Καβάλα, τη Δράμα, το Πράβι και στα χωριά της Ανατολικής Μακεδονίας 

 

Ένας αιώνας Near East Relief [1]

Έναν αιώνα ζωής συμπλήρωσε στα τέλη του 1915 η American Near East Relief, η “Αμερικανική Περίθαλψη Εγγύς Ανατολής” (από το 1930 με τη σημερινή της ονομασία: “Near East Foundation”). Ο αμερικανικός μη κυβερνητικός οργανισμός ιδρύθηκε στα 1915 για να παράσχει βοήθεια στους Αρμένιους και στους άλλους χριστιανικούς πληθυσμούς της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας που κατά την διάρκεια του Α΄Παγκσμίου Πολέμου υπέστησαν τη γενοκτονική πολιτική των Νεότουρκων.

26 Ιουλίου 1915, “πάνδημον συλλαλητήριον” για τη “θυσία της Καβάλλας”

26 Ιουλίου 1915, “πάνδημον συλλαλητήριον” για τη “θυσία της Καβάλλας” 

“Οι Έλληνες, οι Τούρκοι και οι Ισραηλίται της επαρχίας Καβάλλας συνελθόντες εις πάνδημον συλλαλητήριον σήμερον επί τη ειδήσει της υπό των Δυνάμεων της Συνεννοήσεως ζητηθείσης παραχωρήσεως αυτής εις τους Βουλγάρους, διαμαρτυρόμεθα εντονότατα εν ονόματι του πολιτισμού και της αρχής των εθνικοτήτων δι’ άδικον παραχώρησιν των Ελληνικοτάτων μερών, εις α ούτε υπάρχει, ούτε υπήρξε ποτέ Βούλγαρος κάτοικος.

Η διείσδυση της βουλγαρικής εθνικής κίνησης στην περιοχή της Δράμας και η αντιμετώπισή της από το Ελληνικό Υποπροξενείο Καβάλας κατά την περίοδο της “Ανατολικής Κρίσης” (1875-1878)

Κυριάκου Λυκουρίνου, «Η διείσδυση της βουλγαρικής εθνικής κίνησης στην περιοχή της Δράμας[1] και η αντιμετώπισή της από το Ελληνικό Υποπροξενείο Καβάλας κατά την περίοδο της “Ανατολικής Κρίσης” (1875-1878)», Ανακοίνωση στην Ε΄Επιστημονική Συνάντηση "Η Δράμα και η Περιοχή της - Ιστορία και Πολιτισμός" (Δράμα 18-21 Μαΐου 2006), Πρακτικά, έκδ. ΔΕΚΠΟΤΑ, Δράμα 2013, τ. 1, σελ. 567-606. 

Abstract: After the founding of the Bulgarian Exarchate (1870), the Bulgarian national movement also penetrated the Slavic-speakers of the district (kazas) of Drama, who did not have a clearly defined national conscience. Until 1875, approximately 30% of the Christian population of this area (4,000 out of a total of 14,000) chose the Bulgarian national ideal and joined the Exarchate. This development was attributed to the effective action of the Bulgarian propaganda centers, the anti-Greek stance of the Turkish population, due to the Cretan uprising (1866-1869), and the inactivity of the Greek side.