Από τη ζωή με τους εβραίους… (στην Καβάλα, 10 χρόνια πριν από το Ολοκαύτωμα)

 

Από τη ζωή με τους εβραίους… (στην Καβάλα, 10 χρόνια πριν από το Ολοκαύτωμα)*

(ανάρτηση στο FB, 27 Ιανουαρίου 2020)

 

Κατά την περίοδο της μεγάλης οικονομικής κρίσης (1930-1933) χιλιάδες άνεργοι της Καβάλας επιβίωσαν χάρη στα δημοτικά - λαϊκά συσσίτια. Στους σημαντικότερους χρηματοδότες των επισιτιστικών προγραμμάτων συγκαταλέγονταν οι μεγάλες εβραϊκές εταιρείες της πόλης και οι εύποροι εβραίοι επιχειρηματίες. Από την άποψη της κοινωνικής προσφοράς, εξέχουσα ήταν η θέση της οικογένειας Μισραχή, που από τα τέλη του 19ου αιώνα είχε αντικαταστήσει τους Αλλατίνι στη διεύθυνση της Commercial.

Βανδαλισμός μνημείου Ολοκαυτώματος Εβραίων Καβάλας (Μάρτ. 2017)

Ένα σχόλιο για το σημερινό γεγονός…*

(ανάρτηση στο FB, 30 Μαρτίου 2017)

 

Δυστυχώς είμαστε μια κοινωνία έκθετη στις κάθε λογής προπαγάνδες, στα νοσηρά ιδεολογήματα και στα στερεότυπα που μεταφέρουν όλες τις προκαταλήψεις του μακρινού παρελθόντος. Μια κοινωνία εκτεθειμένη στις ανορθολογικές ερμηνείες, που συνήθως είναι συναρπαστικές, και στις θεωρίες συνωμοσίας, που εμφανίζονται με δήθεν τεκμήρια επιστημονικής εγκυρότητας.

Πριν 70 χρόνια… In memoriam. Το τέλος της εβραϊκής κοινότητας της Καβάλας

Πριν 70 χρόνια… In memoriam*

Το σήμα δόθηκε στις 2:30 μετά τα μεσάνυχτα. Αμέσως αποκλείστηκαν οι είσοδοι της πόλης, βουλγαρικά περίπολα κατέλαβαν τους κεντρικούς δρόμους και όλη η δύναμη της βουλγαρικής χωροφυλακής, μαζί και οι μυστικοί της Οχράνα, ξεχύθηκαν στις κατοικίες των εβραίων και στην εβραϊκή συνοικία, πάνω από την οδό Ομονοίας.

Εφιαλτικά αντήχησαν μέσα στην ήρεμη νύχτα οι άγριες φωνές και τα δυνατά χτυπήματα στις πόρτες των σπιτιών, οι διαταγές, τα κλάματα και οι γοερές κραυγές. Η επιχείρηση ολοκληρώθηκε στις 11 το πρωί και η σειρήνα της πόλης σήμανε το τέλος του αποκλεισμού.

Μια “συκοφαντία του αίματος” στην Καβάλα του 1932

Μια “συκοφαντία του αίματος” στην Καβάλα του 1932

Στις αρχές Ιουλίου 1933, η εβδομαδιαία τοπική εφημερίδα “Νέος Αιών”[1] επιχείρησε να υπονομεύσει την ειρηνική συμβίωση χριστιανών και εβραίων, υποκινώντας βιαιοπραγίες εναντίον του σύνοικου εβραϊκού πληθυσμού (στην Απογραφή του 1928 είχαν καταμετρηθεί στην Καβάλα 2.120 εβραίοι).

Δεν είναι γνωστό το περιεχόμενο του δημοσιεύματος, όμως από τις διαθέσιμες ασαφείς πληροφορίες μπορούμε να εικάσουμε ότι οι εβραίοι κατηγορούνταν ως υποστηρικτές των βουλγαρικών απαιτήσεως έναντι της Ελλάδας και άρα ως υπονομευτές της εθνικής υπόστασης και της κρατικής κυριαρχίας της. Αυτές ήταν άλλωστε οι πιο σοβαρές κατηγορίες στη ρητορική των εθνικιστικών οργανώσεων, που αποτελούσαν και την αιτιολογική βάση για τις κάθε είδους αντισημιτικές ενέργειες, από την κήρυξη μποϋκοτάζ εναντίον των εβραϊκών επιχειρήσεων μέχρι και τα βίαια επεισόδια (με αποκορύφωμα τον εμπρησμό του εβραϊκού συνοικισμού Κάμπελ στη Θεσσαλονίκη το 1931).

Η οθωμανική Καβάλα. Από την καταστροφή στην ανασυγκρότηση της πόλης. Τα μεγάλα δημόσια έργα, οι εποικισμοί, οι εξισλαμισμοί

Η οθωμανική Καβάλα. Από την καταστροφή στην ανασυγκρότηση της πόλης. Τα μεγάλα δημόσια έργα, οι εποικισμοί, οι εξισλαμισμοί 

Αριστ.: Από τα τόξα των Καμαρών - Κέντρο: "Το δέντρο της ζωής". Αφιέρωμα σε μουσουλμανικό χώρο λατρείας της περιοχής Καβάλας (φωτ. Θεόδωρου Δ. Λυμπεράκη) - Δεξ.: Από το εσωτερικό του τζαμιού του Χαλίλ μπέη ("της Μουσικής") στην Παναγία.

Το ζοφερό έτος 1391 η Χριστούπολις, η μεσαιωνική Καβάλα, κατελήφθη διά της βίας από τους Οθωμανούς, υπέστη εκτεταμένες καταστροφές και το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού της την εγκατέλειψε ή οδηγήθηκε στην αιχμαλωσία. Το πρώτο διάστημα η πόλη εμφανίζεται ακατοίκητη και  έρημη και στη συνέχεια ως ένα κάστρο με αποκλειστικά στρατιωτικό χαρακτήρα. Μετά τα μέσα του 15ου αιώνα στο χώρο της χερσονήσου αναπτύσσεται κι ένας ασήμαντος οικισμός, με στοιχειώδεις λειτουργίες, εξακολουθούν όμως να είναι ορατές οι συνέπειες της εγκατάλειψης και της καταστροφής που προηγήθηκε.[1]