Στις αρχές Ιουλίου 1933, η
εβδομαδιαία τοπική εφημερίδα “Νέος Αιών”[1] επιχείρησε να υπονομεύσει την ειρηνική
συμβίωση χριστιανών και εβραίων, υποκινώντας βιαιοπραγίες εναντίον του σύνοικου
εβραϊκού πληθυσμού (στην Απογραφή του 1928 είχαν καταμετρηθεί στην Καβάλα 2.120
εβραίοι).
Δεν είναι γνωστό το περιεχόμενο του
δημοσιεύματος, όμως από τις διαθέσιμες ασαφείς πληροφορίες μπορούμε να εικάσουμε
ότι οι εβραίοι κατηγορούνταν ως υποστηρικτές των βουλγαρικών απαιτήσεως έναντι
της Ελλάδας και άρα ως υπονομευτές της εθνικής υπόστασης και της κρατικής
κυριαρχίας της. Αυτές ήταν άλλωστε οι πιο σοβαρές κατηγορίες στη ρητορική των
εθνικιστικών οργανώσεων, που αποτελούσαν και την αιτιολογική βάση για τις κάθε
είδους αντισημιτικές ενέργειες, από την κήρυξη μποϋκοτάζ εναντίον των εβραϊκών
επιχειρήσεων μέχρι και τα βίαια επεισόδια (με αποκορύφωμα τον εμπρησμό του
εβραϊκού συνοικισμού Κάμπελ στη Θεσσαλονίκη το 1931).
