Οι “γενίτσαροι” και οι “ταλιμπάν”
της Καβάλας: Οι σοφτάδες του Ιμαρέτ του Μεχμέτ Αλή
“Δεν αγνοεί το
Υπουργείον ότι εν Καβάλλα υπάρχουσιν οι φανατικώτεροι Οθωμανοί, καθόσον τον
φανατισμόν αυτών διέσωσαν έκπαλαι, διασωθέντων ενταύθα των σπουδαιοτέρων
Γενιτσάρων κατά την καταστροφήν αυτών, παρά των οποίων και μετέλαβον τον κατά
των χριστιανών μέγαν φανατισμόν των…” (Υποπρόξενος Αριστείδης Παπαδόπουλος
προς Υπουργείο Εξωτερικών, Καβάλα 26-4-1876).
Μέχρι τις τελευταίες δεκαετίες του 19ου αιώνα
επικρατούσε στην Καβάλα ένας παράδοξος “ιστορικός μύθος”, τόσο εδραιωμένος στη
συλλογική συνείδηση, ώστε να αναπαράγεται ως ιστορικό δεδομένο (με εκφράσεις
του τύπου: “όπως είναι γνωστό…”), και να καταγράφεται ακόμη και στην επίσημη
προξενική αλληλογραφία! Σύμφωνα με το μύθο, όσοι από τους Γενίτσαρους είχαν
διασωθεί μετά τη διάλυση του επίλεκτου αυτού σώματος και την εξόντωσή τους (το
1826), κατέφυγαν στην Καβάλα!
