Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Σύλλογος Μικρασιατών Καβάλας. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Σύλλογος Μικρασιατών Καβάλας. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Για τη δική μας Νάνσυ Χόρτον...

 

Για τη δική μας Νάνσυ Χόρτον...

(σημείωμα στο FB, 20 Φεβρουαρίου 2016)


Από την εκδήλωση της 13ης Σεπτεμβρίου 2009 στο αμφιθέατρο του ΤΕΙ (σημ. Διεθνές Πανεπιστήμιο) Καβάλας


Απόσπασμα από κείμενο που δημοσίευσα στις τοπικές εφημερίδες μετά τις εκδηλώσεις για την "Ημέρα Μνήμης" 2009 του Συλλόγου Μικρασιατών της Καβάλας, στις 13-14 Σεπτεμβρίου 2009.

 

“Οι εκδηλώσεις των πολιτιστικών συλλόγων έχουν συνήθως μικρή εμβέλεια και το ενδιαφέρον τους περιορίζεται στις τοπικές κοινωνίες. Γι’ αυτό και μας εξέπληξαν τα τηλεφωνήματα και τα ηλεκτρονικά μηνύματα από συλλόγους και μέσα ενημέρωσης άλλων πόλεων, από την Κομοτηνή μέχρι την Αθήνα. Ακόμη περισσότεροι ήταν αυτοί που μας ζήτησαν υλικό και φωτογραφίες.

Το ότι όμως θα δεχόμασταν συγκινητικά μηνύματα και συγχαρητήρια από ομογενείς της Αμερικής, αυτό δεν το περιμέναμε! Ούτε βέβαια μπορούσαμε να φανταστούμε ότι αποσπάσματα από την εκδήλωση της 13ης Σεπτεμβρίου, στο Αμφιθέατρο του ΤΕΙ Καβάλας, θα προβάλλονταν -όπως μάθαμε- από ελληνικά τηλεοπτικά μέσα των ΗΠΑ. Πώς έφτασαν εκεί; Ακόμη το ψάχνουμε!

Από το Γκιολτζούκ της Νίγδης στην Καβάλα (μια μαρτυρία, Νοέμβ. 1924)


Από το Γκιολτζούκ της Νίγδης στην Καβάλα (μια μαρτυρία, Νοέμβ. 1924)*
(ανάρτηση στο FB, 30 Νοεμβρίου 2016)


Από το χωριό Γκιολτζούκ της περιφέρειας Νίγδης ξεκινήσαμε χίλιοι (1.000) πρόσφυγες και με το ατμόπλοιο “Καβάλλα” φτάσαμε στον Πειραιά. Εκεί μας έκλεισαν δεκαέξι (16) μέρες στο λοιμοκαθαρτήριο του Αγίου Γεωργίου. Συνέχεια μας ταπείνωναν για την τούρκικη γλώσσα μας και μας αντιμετώπιζαν σαν δούλους, με ξύλο, βρισιές και προσβολές.

Ο μεντρεσές – Μουσείο Προσφυγικού Ελληνισμού της Καβάλας


Ο μεντρεσές – Μουσείο Προσφυγικού Ελληνισμού της Καβάλας*

Ο μεντρεσές της οδού Κολοκοτρώνη στις αρχές του 20ού αιώνα.

Στην τελευταία συνεδρίαση του Δ.Σ. του Συλλόγου Μικρασιατών Ν. Καβάλας «Μνήμη Μ. Ασίας» τέθηκε στην ημερήσια διάταξη και το «θέμα του μεντρεσέ» της οδού Κολοκοτρώνη. Όπως είναι γνωστό, σύμφωνα με την πρόσφατη απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου, το κτίριο θα αποκατασταθεί και θα στεγάσει το Μουσείο του Συλλόγου μας, το νεοσύστατο «Μουσείο του Προσφυγικού Ελληνισμού» (και όχι «το Σύλλογο», όπως έχει γραφτεί και ειπωθεί). Επειδή στις σχετικές συζητήσεις και αντιπαραθέσεις –και εντός του Δημοτικού Συμβουλίου και κυρίως στα τοπικά ΜΜΕ– έγινε και εξακολουθεί να γίνεται λόγος για το Σύλλογό μας, συχνά με τρόπο που προδίδει άγνοια, θεωρήσαμε αναγκαίο να ενημερώσουμε υπεύθυνα τους συμπολίτες και να αποσαφηνίσουμε τη δική μας θέση για το ζήτημα αυτό.

Ο George Horton γενικός πρόξενος των ΗΠΑ στη Σμύρνη, 1911-1922

Ο George Horton
γενικός πρόξενος των ΗΠΑ στη Σμύρνη, 1911-1922

Ομιλία του Κυριάκου Λυκουρίνου στην εκδήλωση 
του Συλλόγου Μικρασιατών Ν. Καβάλας για την "Ημέρα
 Μνήμης" 2009 (Αμφιθέατρο ΤΕΙ Καβάλας, 13-9-2009, παρουσία και της Νάνσυ Χόρτον)


Στις 13 Σεπτεμβρίου του 1922, σα σήμερα δηλαδή πριν 87 χρόνια, ο George Horton εγκατέλειπε το Αμερικανικό Προξενείο της Σμύρνης και συνοδεία ένοπλων πεζοναυτών επιβιβαζόταν στο αντιτορπιλικό Simpson. Καθώς το πλοίο βρισκόταν στ’ ανοιχτά, τέτοια ώρα περίπου, ο Χόρτον έστρεφε για τελευταία φορά το βλέμμα του προς τη φλεγόμενη πόλη και κρατούσε ανεξίτηλες μέσα του μνήμες και εικόνες που έμελε να στοιχειώσουν τα όνειρα και τη συνείδησή του. 
George Horton
«Σ’ όλη την παγκόσμια ιστορία – έγραφε αργότερα – ένα μόνο γεγονός μπορεί να συγκριθεί με την καταστροφή της Σμύρνης και του χριστιανικού πληθυσμού της από τους Τούρκους, να συγκριθεί ως προς την έκταση και την αγριότητα και ακόμη ως τα στοιχεία του τρόμου, της σκληρότητας και του ανθρώπινου πόνου. Το γεγονός αυτό είναι η καταστροφή της Καρχηδόνας από τους Ρωμαίους». Υπάρχει όμως μια διαφορά, τονίζει ο Χόρτον: «Στην Καρχηδόνα δεν υπήρχε στόλος χριστιανικών πλοίων που να παρατηρεί μια σφαγή για την οποία υπεύθυνες ήταν οι κυβερνήσεις τους. Στην Καρχηδόνα δεν υπήρχαν αμερικανικά αντιτορπιλικά».